Daarom werk ik
bij Rivas

Rivas bestaat dit jaar 20 jaar. Deze collega's werken al net zo lang bij Rivas. En ze hebben nog steeds lol in hun werk en 'hart voor de zaak'. Ingrid, Marieke, Marjolein en Maya vertellen je graag over hun werk, drijfveren en wat hen zo trots maakt.



Ingrid Hoogendoorn, ziekenhuisapotheker

'Het zorglandschap verandert continu'

‘Ik ben trots op mijn collega’s en onze vakgroep. Het Beatrixziekenhuis is een kleinschalig ziekenhuis met een relatief kleine ziekenhuisapotheek, waar we beschikken over minder financiële middelen en menskracht. Toch kunnen het Beatrixziekenhuis en de ziekenhuisapotheek zich al 20 jaar kwalitatief meten met de grotere ziekenhuizen, doordat we gezamenlijk toezicht houden op het geneesmiddelenbeleid en medicatieveiligheid.

Daarmee bedoel ik dat ik echt elke dag zie en merk dat niet alleen apothekers en medewerkers van de apotheek hier hun verantwoordelijkheid in nemen. Ook medisch specialisten en verpleegkundigen doen dit nauwgezet en adequaat.

We trekken gezamenlijk op om alles rond medicatie goed en veilig te laten verlopen bij elke patiënt en bewoner. We werken namelijk niet alleen voor het ziekenhuis maar ook voor alle verpleeghuizen van Rivas. De processen in de zorg en de zorgondersteuning vanuit de apotheek kunnen altijd nóg beter op elkaar aansluiten. We bewaken patiënten en bewoners daarom intensief en weten zo op voorhand welke mogelijke risico’s er zijn als het gaat om medicatie. In overleg met de behandelaren en zorgverleners bespreken we hoe we goed met de risico’s om te kunnen gaan.

Dat we zo intensief samenwerken levert goede farmaceutische zorg op en dat maakt dat ik met plezier naar mijn werk ga. Ik vind het ook belangrijk om iedere dag aan mijn persoonlijke ontwikkeling te werken. Het zorglandschap is de afgelopen 20 jaar enorm veranderd en verandert nog steeds. Daar spelen we op in, of het nu is door grote of kleine verbeteringen. Goede farmaceutische zorg is een continu proces. Mijn dagelijkse werk verveelt me echt niet, ondanks het deel routine. Ik ben altijd op zoek naar mogelijkheden om de zorg beter te maken. Daarom heb ik het hier heel erg naar mijn zin!’

Marieke van de Ven, orthoptist

Ik werk al 20 jaar met heel veel plezier op de Lingepoli. De werksfeer vind ik erg belangrijk. De warme band met mijn collega’s is een grote reden waarom ik hier al een hele tijd werk. Doordat we elkaar al zo lang kennen, delen we samen lief en leed en dat is heel waardevol.

Ik vind het erg belangrijk dat mijn patiënten zich op hun gemak voelen en zich gehoord voelen. Dan pas kun je een goede band met ze opbouwen.

Het is goed om de tijd te nemen en duidelijk uit te leggen wat je gaat doen en waarom.

Ieder kind is anders, sommigen zijn erg verlegen, anderen zijn heel druk, maar iedereen verdient de aandacht die hij/zij nodig heeft.


'Iedereen verdient aandacht'

Mijn werk is inhoudelijk erg boeiend. Als orthoptist zie ik een specifieke groep patiënten binnen de afdeling oogheelkunde. Ik onderzoek en behandel voornamelijk kinderen met luie ogen, scheelzien en/of een brilafwijking. Ze worden meestal verwezen via het consultatiebureau of de schoolarts. De oogarts stuurt ook patiënten door die bijvoorbeeld last hebben van dubbelzien.


Het mooiste aan mijn werk vind ik dat kinderen vaak gedurende jaren onder behandeling zijn. Ik zie ze dus opgroeien van klein kind tot een tiener. Als ze dan uitbehandeld zijn in geval van bijvoorbeeld een lui oog, kijk ik altijd met ze terug hoe slecht de gezichtsscherpte van het luie oog was toen ik de eerste keer keek, en hoe goed die nu is bij ontslag. Vaak vinden kinderen het jammer dat ze niet meer terug hoeven te komen. Dat vind ik het mooiste compliment dat ik kan krijgen. Dan weet ik dat ik mijn werk goed heb gedaan. Ik sluit samen met de ouders en het kind een intensieve periode af en ben enorm blij als mensen tevreden de deur uitgaan.

Marjolein van den Bos, zorgregisseur

Twintig jaar gelden begon Marjolein haar carrière bij Rivas. Ze verruilde Leiden voor Nieuw-Lekkerland. Je doet alles voor de liefde. Naast de liefde voor haar man vond ze hier ook de liefde voor haar werk. Ze is na twintig jaar nog steeds trouw aan beiden.

Na jaren in Leiden in de zorg gewerkt te hebben, verhuisde ze naar Nieuw-Lekkerland en ging ze aan de slag in de Alblasserwaard. Een behoorlijke overstap, maar het wende snel. ‘Als zorgverlener ben ik begonnen bij Rivas. Eerst in Waerthove op de afdeling reactivering en later in ’t Waellant. Na een tijdje waargenomen te hebben als zorgregisseur, ben ik nu sinds vier jaar hier als zorgregisseur werkzaam.’

'De zorg is persoonlijker'

De zorg is enorm veranderd in twintig jaar. Marjolein ziet vooral een verbetering van zorg. ‘Om eerlijk te zijn vind ik het werken in de zorg nu minder zwaar dan vroeger. Toen stond je soms met zijn tweeën op een groep van 27 patiënten. Nu kleinschalige zorg centraal staat, zijn de woongroepen een stuk kleiner. We noemen de patiënten nu bewoners. Hun wensen staan centraal. De zorg is daardoor veel persoonlijker. Dit maakt het werk voor mij veel mooier. Als een bewoner nog niet uit bed wilt, dan mag hij van ons blijven liggen. Vroeger moest de patiënt op het tijdstip dat wij dat wilden uit bed. Vroeger werkten we veel meer als machines. Nu zijn we meer met het welzijn van onze bewoners bezig.’

Twintig jaar bij een werkgever is best een lange tijd. Marjolein heeft het nog steeds naar haar zin en heeft zeker geen plannen om naar een andere werkgever over te stappen. ‘Ik heb gewoon een heel leuke baan. Als zorgregisseur heb je veel afwisseling in je werk. Zo werk ik met zowel bewoners die aan het dementeren (pg) zijn als mensen met lichamelijke klachten (somatiek). Daarnaast regel ik ook van alles, zoals artsenvisites en gesprekken met familie van bewoners. Ik heb nu ook nauwer contact met mijn teamleider. Daarnaast heb ik goed contact met mijn collega’s. In tijden van nood kunnen we altijd op elkaar rekenen. Dat vind ik heel wat waard. Ik zie totaal geen noodzaak om ergens anders te gaan werken. Ik zit hier nog steeds op mijn plek.’

Maya Beijen, cliëntcontactadviseur

‘Iedere keer een nieuwe uitdaging maakt je sterker voor de volgende uitdaging’, is wel iets dat op mij slaat. Organiseren en de juiste mensen met elkaar in contact brengen voor een optimaal resultaat in het werk, is echt mijn talent. Als ik dat kan doen kom ik het best tot mijn recht. In de afgelopen 20 jaar heb ik zo op verschillende plekken in het ziekenhuis kunnen werken. Eerst als directiesecretaresse, ondersteuner van afdelingshoofden, zorgmanagers en teamleiders en nu alweer heel wat jaren als cliëntadviseur bij het cliëntcontactcentrum.

Als cliëntcontactadviseur werk ik in het ziekenhuis voor de spoedeisende hulp en de zorglijn en dat vind het echt een topbaan. Het leuke van mijn werk vind ik dat cliënten en de betrokkenen om hen heen, zoals familie, mantelzorgers én professionele zorgverleners dagelijks telefonisch talloze vragen stellen. De kunst is mensen zo te woord te staan, dat zij zich gehoord voelen en de sport voor mij is om hen zo snel mogelijk verder te helpen. Veel kennis over de organisatie en de sociale kaart helpen daar super bij.

'Mensen willen zich
gehoord voelen'

Het mooie is dat Rivas een organisatie in beweging is, waar niks zeker is, voor mij een reden om hier te blijven. De dynamiek spreekt mij aan. Voor mij werkt het heel fijn om binnen de kaders van wet- en regelgeving, de organisatie en de protocollen, creatief proberen te blijven en altijd in oplossingen te denken. Ik zou niet anders kunnen en willen.

En gelukkig kan ik mijn creatieve kant in mijn vrije tijd kwijt als bestuurslid van de kunstcommissie. Ik organiseer voor vier locaties exposities: drie in Leerdam en één in Gorinchem. Dit doe ik al weer 11 jaar op vrijwillige basis. Naar exposities gaan en kunstenaars ‘ontdekken’ is een spannende zoektocht. Niet alle kunstenaars hebben genoeg werken om in het hele pand te kunnen exposeren, dus maak ik combinaties met meerdere kunstenaars. Bij een meet and greet met een aantal kunstenaars, bekijken we de locaties en maken kunstenaars terplekke afspraken over wie met wie exposeert. Ik verzorg ook de opening met alle exposerende kunstenaars én regel daarbij altijd een creatieve invulling. Kunstenaars weten ons te vinden via de Rivas-website. Kunst moet laagdrempelig zijn. We proberen als kunstcommissie voor iedere locatie een passende expositie te organiseren. Ik vind het ontzettend leuk om te doen en het is iets waar ik nog jaren mee hoop door te gaan.’